Een slim computersysteem voor het vinden van diffuse witte stof schade

Belang

Het aantal en het volume van laesies wordt veelvuldig gebruikt voor de evaluatie van MS. Zo wordt de hoeveelheid laesies vaak gebruikt door de neuroloog als indicatie voor de status en progressie van de ziekte en ook wordt de toename in laesies gemeten om de effectiviteit van nieuwe medicijnen te testen. Naast de laesies treedt ook diffuse schade aan de witte stof op. Meerdere studies hebben laten zien dat deze schade samenhangt met de ernst van de ziekte. Wellicht zou informatie over deze schade ook kunnen helpen om het ziektebeloop bij individuele patiënten preciezer te voorspellen. Helaas wordt diffuse schade aan de witte stof veelal genegeerd, onder andere omdat deze schade zelfs voor specialisten lastig te lokaliseren en af te bakenen is.

Methode

Recent ontwikkelde automatische beeldanalyse-methoden gebaseerd op ‘deep learning’ maken het mogelijk om uit voorbeelden te leren hoe bepaalde patronen in nieuwe MRI-beelden kunnen worden gevonden.

Resultaat

We hebben een automatisch computersysteem ontwikkeld waarmee nauwkeurig en objectief gebieden van diffuse witte stof schade gevonden kunnen worden in MRI scans van mensen met MS.

Impact

Diffuse schade beperkt zich niet tot een afgebakend gebied en is daarom lastig te zien en nog moeilijker te kwantitatief te meten. Er zijn echter aanwijzingen dat juist dit type beschadiging veel zegt over de ernst en mogelijk ook het beloop van MS. Het is dus klinisch relevant om diffuse schade nauwkeurig te kunnen bepalen. 

 

De onderzoekers uit Nijmegen werken nauw samen met prof.dr. William Wells en dr. Charles Guttmann aan Harvard Medical School (Boston, USA) om de methode voor het herkennen van diffusse schade verder te optimaliseren. Werkbezoek Mohsen Ghafoorian - ‘Het meten van diffusse schade bij MS: 1 + 1 =3

 

Dr.ir. B. Platel (Radboud UMC, Nijmegen) en Dr.ir. H. Vrenken (VUmc, Amsterdam) 15-890MS

€ 49.956,- voor 1 jaar, afgerond in 2017