Yanna kreeg haar diagnose twintig jaar geleden, op haar 21ste. Bij Marieke werd het drie jaar geleden vastgesteld. Het ziekteverloop en de manier waarop ze omgaan met MS verschilt, maar hun doel is hetzelfde: geld inzamelen voor onderzoek naar MS. Dit jaar willen zij de Egmond Wandel Marathon lopen.
Van verpleegkundige naar onverwachte diagnose
Marieke was jarenlang verpleegkundige toen ze drie jaar geleden geconfronteerd werd met de diagnose MS. “Ik voelde niks meer in mijn linkerzijde. Daar begon het mee. Ik herinner me een moment dat ik uit bed wilde stappen om de kinderen naar school te brengen en dat dit gewoon niet ging. Heel eng was dat.” De gevolgen van de ziekte hebben haar gedwongen om haar werk als verpleegkundige op te geven. Ze is nu volledig afgekeurd. De ziekte heeft haar werk en dagelijkse leven flink veranderd, maar Marieke laat zich niet snel uit het veld slaan. “Ik probeer altijd te kijken naar wat wél kan, in plaats van te blijven stilstaan bij wat niet meer gaat,” vertelt ze. “MS mag dan wel een enorme impact hebben op je leven, maar het betekent niet dat je alles moet opgeven.”
Een grote angst voor injecties
Yanna werkt in het speciaal basisonderwijs en maakt in maart de overstap naar het middelbaar onderwijs. Haar verhaal met MS begon twintig jaar eerder, toen ze op haar 21ste de diagnose kreeg na aanvallen van gevoelloosheid. In eerste instantie besloot ze geen medicatie te gebruiken. “Ik had een grote angst voor injecties, en de gedachte om elke dag te prikken voelde zwaarder dan de voordelen van medicatie,” zegt Yanna. Ze probeerde eerst haar ziekte zonder medicijnen in de hand te houden, maar haar neuroloog overtuigde haar anders toen hij haar wees op een belangrijk gegeven. Yanna: “Hij vertelde dat er ook zonder aanvallen schade kan optreden. En ik was toen nog in een fase waarin ik eigenlijk nog heel veel te verliezen had.” Dat zette Yanna aan het denken, en uiteindelijk besloot ze, op het advies van haar arts, toch de medicatie te starten. Na een paar jaar merkte ze dat de medicijnen niet meer voldoende werkten, maar gelukkig bood de medische wereld alternatieven. “Toen ik de keuze kreeg uit vijf andere medicijnen, vond ik dat heel fijn. Het feit dat er überhaupt keuzes zijn, geeft hoop.”
“We hebben vaak dezelfde zorgen”
Samen sterker
Hoewel hun ziektebeelden verschillend zijn, geven beide vrouwen aan veel steun aan elkaar te hebben. Yanna: “Er zijn genoeg dingen die we nog wel kunnen doen. We helpen elkaar door de moeilijke tijden heen. Het is goed om iemand te hebben die je begrijpt, iemand die precies hetzelfde doormaakt.” Marieke knikt instemmend: “We hebben vaak dezelfde zorgen.”
Wandelen voor MS-onderzoek
Dit is niet de eerste keer dat Yanna en Marieke zich inzetten voor een goed doel. Al eerder liepen ze voor [Z]aan de Wandel, een initiatief waarmee geld werd ingezameld voor borstkankeronderzoek. De ervaring van bijdragen aan wetenschappelijk onderzoek gaf hen de motivatie om dit keer voor MS te lopen. Marieke: “Bij de inschrijving voor de Egmond Wandel Marathon zagen we dat we deze konden koppelen aan een goed doel, en voor ons was de keuze snel gemaakt. Onderzoek naar MS geeft hoop en is nog altijd nodig.” Yanna vult aan: “Het is de enige manier om vooruitgang te boeken. Voor het vinden van een uiteindelijke oplossing is onderzoek nodig, maar we willen ook meer middelen voor behandeling.” Met deze deelname willen ze daarom niet alleen zichzelf uitdagen, maar ook anderen inspireren om bij te dragen aan MS-onderzoek.
De kracht van vooruitkijken
Hoewel MS veel van hun dagelijkse leven beïnvloedt, kijken Marieke en Yanna niet naar wat ze niet kunnen. Yanna: “Er zijn zoveel dingen die nog wél mogelijk zijn. Als we samen iets kunnen betekenen, geven we elkaar en anderen de kracht om door te gaan.”