Judith Brinkman studeert geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen (RUG) en bevindt zich in het laatste jaar van de opleiding. Ze omschrijft zichzelf als nieuwsgierig, avontuurlijk, positief ingesteld en ambitieus. Vorig jaar vertrok zij naar Sydney, Australië voor een MS-onderzoeksstage.
We vragen Judith hoe haar interesse voor onderzoek naar MS is ontstaan. Judith: “De werking van ons brein is iets wat ik altijd al fascinerend heb gevonden. MS is een ziekte die voornamelijk jonge mensen treft, ook mensen van mijn eigen leeftijd. Dat is heel confronterend. Er valt nog veel te ontdekken over MS en er is nog geen genezende behandeling voor gevonden. De draagkracht en positieve instelling die ik bij mensen met MS in het ziekenhuis zie, is inspirerend. Allemaal redenen waarom ik deze ziekte zo interessant vind en hier graag onderzoek naar doe.”
Wat heeft de stage in Sydney jou persoonlijk gebracht? Judith: “In het begin was het natuurlijk erg spannend om naar een nieuw land te vertrekken aan de andere kant van de wereld. Als ik echter terugkijk, zie ik hoeveel ik gegroeid ben in het afgelopen half jaar. Ik ben dan ook heel dankbaar dat ik de kans heb gekregen om op zo’n bijzondere plek onderzoek naar MS te doen. Het heeft geholpen bij mijn ontwikkeling en hierdoor heb ik geleerd buiten mijn comfort zone te treden. Zowel het leven in het buitenland, als het doen van onderzoek in een laboratorium, was volledig nieuw voor mij. Ik heb mensen van over de hele wereld en uit andere culturen leren kennen. Ook ben ik meer zelfstandig geworden en heb ik meer vertrouwen in mijzelf gekregen.”
Kun je iets vertellen over de resultaten van je onderzoek daar? Judith vertelt: “Ik ben erg tevreden over het eindresultaat. Ik realiseerde me hoe complex de MS-puzzel is. Tijdens mijn stage in Sydney heb ik me verdiept in de witte stof van de hersenen. Bij MS valt een overactief afweersysteem deze witte stof aan, wat leidt tot ontstekingen of MS-laesies. Ondanks dat de witte stof rondom deze laesies ‘normaal’ lijkt en bijna niet te onderscheiden is van gezond hersenweefsel, zijn er op moleculair niveau wel veranderingen ontdekt. Ik wilde deze veranderingen beter in kaart brengen en bekijken welke moleculen en genen anders zijn in MS-weefsel.” Judith ontdekte vier genen met verhoogde activiteit bij progressieve MS. Dit toont aan dat genetische veranderingen vroeg in het ziekteproces plaatsvinden, zelfs vóór zichtbare laesies. Eén van deze genen is specifiek verhoogd in astrocyten, de steuncellen in de hersenen. Astrocyten zijn cruciaal voor veel processen, waaronder het herstel van myeline bij schade. De resultaten worden momenteel opgeschreven voor publicatie in een wetenschappelijk tijdschrift. Vervolgonderzoek zal moeten uitwijzen of het blokkeren of remmen van deze vier genen een interessante nieuwe behandeling voor progressieve MS kan zijn.
‘Dutch directness’ een bekende termWe vragen Judith wat haar opviel aan haar werkomgeving in Sydney in vergelijking tot die in Nederland. “Opvallend was het gelijkwaardige contact in Sydney. De professor had zijn bureau naast de werkplekken van de studenten en promovendi. Hij lunchte soms ook mee. Hierdoor was de sfeer informeel en verliep het contact laagdrempelig. Ik moest wel wennen aan de meer indirecte communicatie in Australië. Iedereen is heel vriendelijk, behulpzaam en lief tegen elkaar. Ik ben gewend aan direct en duidelijk communiceren. Het viel meteen op dat dat hier toch anders is. Onder studenten was ‘Dutch directness’ een bekende term.”
Wat draagt jouw stage bij voor mensen met MS op de lange termijn? Judith: “Ik hoop dat mijn onderzoek een puzzelstukje kan zijn in de grote zoektocht naar behandeling voor progressieve MS. Dat mijn bevindingen als aanknopingspunt dienen voor het onderzoek van anderen, zodat we met zijn allen een manier vinden om deze ziekte uiteindelijk de wereld uit te helpen.” En hoe ziet jouw eigen toekomst eruit? “Terug in Nederland ligt de focus op het voltooien van mijn laatste stages in het ziekenhuis en mijn afstuderen. Daarnaast zal ik de resultaten van mijn onderzoek opschrijven en publiceren in een wetenschappelijk tijdschrift. Ik weet nog niet wat de toekomst me zal brengen, maar onderzoek doen vind ik erg leuk en de ziekte MS fascineert me nog steeds. Misschien zijn er in Nederland mogelijkheden om het doen van onderzoek naast het werk als arts voort te zetten. Dat zal in de toekomst moeten blijken.”
