Structurele veranderingen in myeline spelen een mogelijke rol bij myelineschade en afbraak
“In ons onderzoek bestuderen we vroege pathogene veranderingen in MS-hersenen voorafgaand aan de betrokkenheid van auto-immuunreacties. We proberen de onderliggende mechanismen te ontrafelen om mogelijke doelwitten van therapie te definiëren. Een belangrijke observatie is het fenomeen van myeline-blaarvorming, de schijnbaar spontane, lokale loslating van myeline van zijn omhulde axon.”
Instituut: MS Centrum Amsterdam, MS Centrum Noord Nederland
Budget: € 9.100,- voor 3 maanden (2025)
Status: Lopend
Myeline instabiliteit
Belang: Dit onderzoek richt zich op de rol van PAD2 (peptidylarginine deiminase 2) en zijn overactiviteit. PAD2 is een eiwit dat de structuur van myeline kan veranderen. Kennis over dit proces is cruciaal om te begrijpen of dit eiwit bijdraagt aan myeline-instabiliteit en ontstekingsreacties bij MS. De mate van PAD2 activiteit is gecorreleerd met de ziekte ernst en bij de meest ernstige vorm van MS is al het myeline aangedaan. Dit onderstreept waarom PAD2 vermoedelijk bijdraagt aan het ziekteproces van MS en waarom het belangrijk is dit proces te onderzoeken.
Hoe werkt PAD2? PAD2 zorgt voor hyper-citrullinatie van myeline. Citrullinatie is het omzetten van het aminozuur arginine in citrulline. Dit kan de structuur en functie van een eiwit, zoals myeline veranderen. Dit proces kan meer dan normaal voorkomen bij ontstekingen en celdood. Als de structuur of functie van een eiwit verandert, raakt een lichaamsproces verstoord, waardoor in dit geval mogelijk meer myeline afgebroken wordt.
Methode: We zullen gebruik maken van goed gekarakteriseerde cel- en weefsel kweken uit het laboratorium van dr. Wia Baron (MS Centrum Noord Nederland) om de biochemische en structurele effecten van PAD2 overactiviteit te onderzoeken. Hierbij maken we gebruik van biochemische analyses om veranderingen in myeline te kwantificeren en geavanceerde beeldvormingstechnieken zoals confocale microscopie en spectroscopie om de myeline-structuur en gerelateerde ontstekingsreacties te evalueren.
Verwacht resultaat: Wij verwachten dat PAD2 overactiviteit leidt tot significante biochemische wijzigingen in myeline, wat resulteert in myelineafbraak. Hiermee kunnen we onze hypothese bevestigen dat PAD2 inderdaad een rol speelt in myeline afbraak bij MS.
Meer kennis over myeline-afbraak
Impact: Onze kennis van de pathofysiologie van myeline-afbraak in MS wordt hiermee vergroot. Dit onderzoek kan leiden tot nieuwe therapeutische strategieën gericht op het remmen van PAD2 overactiviteit, wat kan bijdragen aan het voorkomen van myelinebeschadiging en vermindering van ontstekingen.