Marion Wijering heeft de afgelopen jaren intensief onderzoek gedaan bij het MS Centrum Noord Nederland naar de ziekte MS, met als doel meer inzicht te krijgen in de complexe mechanismen achter deze aandoening.
In dit interview deelt Marion haar ervaringen, de drijfveren achter haar onderzoek en haar plannen voor de toekomst.
Marion kwam tijdens haar masterstage in Japan voor het eerst in aanraking met onderzoek naar MS. “Hoe meer ik leerde over de ziekte, hoe groter mijn interesse werd. Het is een complexe en nog niet volledig begrepen ziekte,” vertelt ze. Toen er in Groningen een onderzoeks-positie beschikbaar kwam waarin ze haar kennis over MS verder kon verdiepen, aarzelde ze geen moment. “Ik solliciteerde en enkele maanden later begon ik als onderzoeker bij het MS Centrum Noord Nederland.”
Het onderzoek waar Marion zich op heeft gefocust, was gericht op het meten van de gen activiteit in de hersenen van mensen met én zonder MS. Ze bestudeerde tijdens haar promotie de heterogeniteit tussen en binnen verschillende typen MS-laesies. Het doel was om meer inzicht te krijgen in de factoren en onderliggende processen die bijdragen aan de ontwikkeling van deze laesies, demyelinisatie en het gebrek aan remyelinisatie (herstel van myeline). Ze focuste vooral op de verschillen in gen activiteit in het weefsel, en de steun van astrocyten bij het aanmaken van myeline.
Met behulp van de spatial transcriptomics techniek heeft Marion rondom actieve MS-laesies een rand met een uniek genexpressie profiel vastgesteld. Ze ontdekte dat deze rand gevormd wordt vóórdat de kern van de laesie ontstaat. Dit benadrukt dat de rand van de laesie een belangrijke rol speelt in laesievorming. Met haar onderzoek toonde ze aan dat astrocyten in diverse hersengebieden verschillend reageren op demyelinisatie. Ook ontdekte ze dat astrocyten van mensen met de relapsing-remitting vorm van MS signaalfactoren afgeven die vorming van myeline voorkomt. Deze bevindingen helpen bij de zoektocht naar middelen om myelineafbraak tegen te gaan en remyelinisatie te bevorderen. Op de lange termijn hoopt Marion dat deze bevindingen zullen bijdragen aan het ontwikkelen van behandelmethoden die MS kunnen vertragen, of zelfs voorkomen. “Het doel is om gericht in te grijpen, zodat we de vorming van bepaalde laesies kunnen remmen of stoppen.”
Het behalen van haar promotie was voor Marion een belangrijk moment in haar carrière. “Het afronden van vijf jaar intensief onderzoek en het bundelen van alles in één proefschrift, om het uiteindelijk te verdedigen, was bijzonder,” zegt ze trots. Ze vertelt ook over de samenwerking met haar collega’s: “Het was inspirerend om samen zo hard te werken aan hetzelfde doel: het begrijpen van MS.”
Marion wordt geïnspireerd door haar collega’s en artsen die vastbesloten zijn om de oorzaken van MS te achterhalen en manieren te vinden om de ziekte te voorkomen. “Die vastberadenheid en de wens om daadwerkelijk het verschil te maken, drijven mij.” Toch heeft Marion onlangs besloten een andere richting in haar carrière te kiezen. “Op 1 maart begin ik met een werk/leertraject voor operatieassistent. Ik heb genoten van het onderzoek, maar ik merk dat ik een directere positieve impact wil maken op de kwaliteit van leven.” Marion hoopt dat haar kennis uit de onderzoekswereld ook in de toekomst van pas komt. “Ik hoop verbonden te blijven met het onderzoeksveld, zodat ik mijn kennis en ervaring kan blijven inzetten voor verdere ontwikkelingen in de medische wereld.”
Lees verder op onze website: Het herstel van myeline dichterbij
