Mentale vermoeidheid, emotie en cognitie – Anniek Reinhardt, MS Centrum Amsterdam
Bij MS kunnen zowel lichamelijke als niet-lichamelijke problemen een rol spelen. Een belangrijk deel van de mensen met MS krijgt in de loop van de ziekte te maken met één of meerdere niet-lichamelijke, neuropsychologische, problemen. Denk hierbij aan problemen met het denken (trager denken, problemen met de concentratie of het geheugen), vermoeidheid na mentale inspanning, sociale gedragsveranderingen of stemmingsproblemen (angst en depressie). Deze problemen kunnen in die volgorde worden onderverdeeld in het Cognitive, Energetic, Behavioural en Affective domein, samen ook wel de “CEBA” domeinen.
Deze, meer onzichtbare, gevolgen van MS kunnen een grote belemmering vormen in het dagelijks leven. Hierdoor kunnen onder andere activiteiten op het gebied van werk, vrije tijd en sociale contacten worden beperkt. De mate waarin we deelnemen aan de maatschappij staat voor veel mensen dicht bij hun identiteit, gevoel van autonomie (onafhankelijkheid) en kwaliteit van leven. Aandacht voor, en behandeling van, deze neuropsychologische problemen is daarom belangrijk.
De focus van (revalidatie)behandeling bij MS ligt in een groot deel van de gevallen op de lichamelijke problemen. Ook voor de neuropsychologische problemen bestaan verschillende behandelingen. Deze behandelingen richten zich onder andere op het aanleren van compensatie strategieën, training van (gedrags-)functies en omgaan met eigen grenzen. Het is gebleken dat deze behandelingen de deelname aan de maatschappij, en daarmee kwaliteit van leven, kunnen verbeteren. Toch worden mensen met MS nog niet altijd naar deze behandelingen doorverwezen. Mogelijk vanwege een focus op de lichamelijke problemen omdat deze beter bekend, soms beter zichtbaar, en daardoor als het ware meer tastbaar zijn. De neuropsychologische problemen daarentegen zijn vaak meer onzichtbaar en kunnen, bij gebrek aan bekendheid over deze problemen, langere tijd aanwezig zijn zonder dat deze herkend worden als behorend bij de MS. Daarnaast neemt het in kaart brengen van de neuropsychologische problemen vaak veel tijd en energie in beslag, ook dit kan een obstakel zijn. Kort gezegd willen we, met dit onderzoek, de MS-CEBA studie, ervoor zorgen dat er meer aandacht komt voor deze neuropsychologische problemen. Dit zodat mensen met MS die deze problemen ervaren snel kunnen worden herkend in de praktijk en, indien nodig, op tijd de passende behandeling kunnen krijgen. Het uiteindelijke doel is om hiermee de deelname aan de maatschappij, en daarmee de kwaliteit van leven van mensen met MS, zoveel mogelijk te behouden en/of te verbeteren.